|
|  |
Beskid Żywiecki
Beskid Żywiecki
Rycerka Dolna – Praszywka Wielka – Bendoszka Wielka – Przegibek – Rycerzowa – Mlada Hora – Rycerka Dolna
Długość: 21 km
Suma podejść: 1190 m (w przeciwnym kierunku 1240 m)
Czas przejścia: 5,5 – 6 h (6 h)
Długa i wymagająca trasa z licznymi podejściami i zjazdami. Pozwala poznać wybitne grzbiety odchodzące od głównego granicznego grzbietu – można ją swobodnie kombinować z trasą 18. Oferuje dalekie panoramy „worka raczańskiego” oraz okolicznych pasm. Miejscami trudna orientacyjnie, zwłaszcza przy słabszej widoczności. Zalecana narciarzom tourowym.
Wycieczkę zaczynamy na przystanku autobusowym w centrum Rycerki Dolnej, w miejscu wylotu doliny potoku Rycerki. Odnajdujemy czarny szlak wiodący na Przegibek i ruszamy na południe drogą (może być posypana), która wyprowadza aż pod sam Przegibek (zielonym szlakiem idącym dnem doliny można stosunkowo łatwo dotrzeć na nartach biegowych aż do samego schroniska). Po ok. 500 m marszu szosą skręcamy w prawo (przy cieńszej pokrywie śniegowej dopiero tu zapinamy narty), przekraczamy mostek i zdążając pomiędzy zabudowaniami, wychodzimy na odkryty stok. Trzymając się płytkiej dolinki, podchodzimy łagodnie do krawędzi lasu, przed wyraźnym spiętrzeniem stoku. Przypinamy foki i wybieramy drogę skręcającą w lewo, zaczynając długie i mozolne podejście lasem stokami Praszywki. Po kilkuset metrach wychodzimy na miłe polanki z widokiem na Rycerzową
i przysadzisty Muńcuł. Pilnujemy znaków, które przy pojedynczych drzewach na środku polany odchodzą w prawo pod górę. Podejście znów staje się bardziej strome – wielkim łukiem przez las zakręcamy
w prawo i przez las wychodzimy na wyraźny grzbiet, który w lewo powoli i znacznie łagodniej, przez kolejne polanki i świerkowe młodniki, wyprowadza aż na sam szczyt Praszywki Wielkiej (1043 m n.p.m.). (Kto podąża w przeciwnym kierunku, musi bardzo pilnować szlaku, trzymając się raczej południowych skłonów grzbietu). Na szczycie rozciąga się spora płaska polana z krzyżem – bardzo urokliwe miejsce. Chociaż widoki są tu mocno ograniczone przez świerki, to zaglądając w kolejne wypustki polany, można podziwiać góry praktycznie dookoła. Na szczycie skręcamy w lewo i prosto na południe zaczynamy zjazd na przełęcz Przysłop Potócki (840 m n.p.m.). Momentami bardzo stromo łąkami pomiędzy lasem (niczym na nartostradzie!), z widokiem na rosnącą w oczach Wielką Raczę, docieramy do przełęczy, na której zobaczymy kilka szop i rozwalających się szałasów – bardzo dobre miejsce na odpoczynek. Dalej łagodnie podchodzimy do krawędzi lasu i wyraźną drogą nieco stromo, trawersując zalesiony kopiec, wychodzimy na grzbiet, po czym bardzo stromo przez las, pod koniec przebijając się przez uciążliwe chaszcze, wkraczamy na słoneczną halę. Jest to najtrudniejszy orientacyjnie fragment trasy, zwłaszcza przy słabej widoczności może przysporzyć problemów (znacznie trudniej w przeciwnym kierunku). Halą podążamy teraz pod górę, intuicyjnie wybierając drogę pomiędzy kępami świerkowych młodników, a potem, zmierzając już tylko otwartym terenem, wychodzimy na szczyt Bendoszki Wielkiej (1144 m n.p.m.) z kapitalnym widokiem na cały „worek raczański”, a na północy na przysadziste pasmo Beskidu Śląskiego. Ze szczytu prosto na południe, wygodną przecinką w lesie, zjeżdżamy do przytulnego schroniska na Przegibku. Dalej ruszamy na południe, pomiędzy luźno rozrzuconymi domostwami, i w lekkim podejściu osiągamy węzeł szlaków pod lasem. Stąd skręcamy w lewo i trawersując czerwonym szlakiem przez bukowy las, momentami dość stromo, dochodzimy do szerokiej przecinki granicznej przetartej przez skutery. Nią podążamy w lewo, na wschód, przez kilka wyraźnych, ale nietrudnych garbów, i wykonujemy dwa ostre zakręty równolegle do granicy – w lewo, trawersując szczyt Majów, a potem w prawo na szczycie Majcherowej (1105 m n.p.m.). Stąd rozpoczyna się już początkowo łagodne, później bardzo strome i uciążliwe podejście na szczyt Rycerzowej – w jednym miejscu wygodnie nawet odpiąć narty. Osiągamy zalesiony szczyt Rycerzowej (1226 m n.p.m.), po czym odbijając w lewo od granicy, przedzieramy się przez młody las i znienacka wychodzimy na piękną halę z widokiem na odległe Tatry. Stąd w lewo, w kierunku północnym, we wspaniałej górskiej scenerii mkniemy do schroniska PTTK na Rycerzowej, położonego poniżej przełęczy, na wschodnich stokach – przy mgle należy kierować się linią spadku stoku na przełęcz, a potem zmierzając w prawo, prosto w dół, wyjedziemy pod samo schronisko. Szlakiem czerwonym osiągamy widokowy wierzchołek Małej Rycerzowej (1207 m n.p.m.) – wybitny punkt widokowy, po czym rozpoczynamy długi, niezbyt trudny zjazd lasem do przysiółka Mlada Hora, gdzie znajduje się schronisko PTT „Chyż u Bacy”. Spod schroniska wychodzimy trawersem pod górę (można też zdobyć pobliski szczyt, z którego roztacza się ładny widok), później prawie płaskim terenem docieramy do grzbietu. Grzbietem wyraźną drogą, pokonując drugorzędne wzniesienia, maszerujemy ponad 3 km przez urokliwe polanki i lasy. Przed wyraźnym spiętrzeniem Urówki (823 m n.p.m.) odbijamy w lewo, na płaską drogę, która wyprowadza nas na boczny grzbiecik Hutyrowa (753 m n.p.m.) z masztem przekaźnikowym. Po kolejnym płaskim odcinku zaczynamy zjazd otwartym terenem ku widocznym w dole zabudowaniom Rycerki i Rajczy. Dojeżdżamy do szosy w pobliżu mostku
i odpinamy narty. Jeśli podążymy w prawo ok. 500 m, to dojdziemy do centrum Rajczy; jeśli zaś ruszymy w lewo, to za znakami czerwonymi dotrzemy do przystanku kolejowego w Rycerce Dolnej.
 Magazyn NarciarSKI 
|
 Magazyn NarciarSKI nr 17 - grudzien 2004
|
|
